Voorheen dacht ik dat het vooral voor chronisch zieken erg moeilijk is om de lichtpuntjes in je leven te vinden. Dat is natuurlijk niet zo. Het is voor iedereen wel eens moeilijk. Voor chronisch zieken is het misschien belangrijker om in iedere dag een lichtpuntje te vinden, omdat sommige dagen zo duister kunnen zijn.
Maar ik denk dat iedereen wel eens z’n verduisterende gordijnen open moet trekken om ’t zonlicht te kunnen zien.
Voor mij is het nu makkelijker dan toen ik nog depressief was. Mijn gordijnen bleven dicht en ik had geen idee hoe ik dat moest veranderen. Inmiddels heb ik dat gelukkig wel geleerd en heb ik er iedere dag nog veel aan.

Sta stil bij de mooie dingen

Het liefst iedere dag. Juist op de dagen dat alles tegen zit. Mopperen mag, af en toe klagen is gezond, maar vergeet niet te kijken naar de fijne dingen in je leven.
Dat klinkt misschien makkelijker dan het is. Of misschien vind je het te zweverig klinken. Ik ga het nog wel vaker zeggen in dit artikel, maar: probeer het eens gewoon.
Vraag jezelf eens af wat je makkelijker vindt: de lichtpuntjes in je dag te zien, of de (grotere) zonnestralen in je leven? Het is best een goede oefening om ze eens op te schrijven en te zien hoe ver je komt. Wat was vandaag mooi? En waar ben je dankbaar voor in je leven?
Probeer het eens voor een dag! Je zal zien dat je je daadwerkelijk beter gaat voelen wanneer je benoemt waar je blij mee bent.

Voorbeeld lichtpuntjes
Een spinnende kat op schoot
Een warme kop thee
Een lekkere tosti
Mooie wolken (ook, of misschien wel juist, met slecht weer)
Een warme douche
Een koud biertje
Lachende kinderen
Je favoriete tv serie die een nieuwe aflevering heeft
Uitgerust wakker worden
Iets moois voor jezelf kopen
Een telefoongesprek met je moeder

Voorbeeld zonnestralen
Gezond zijn
Familieleden of vrienden gelukkig zien zijn
Jouw thuis, met je geweldig liggende bed met supertof dekbedovertrek en volle koelkast en schoon water en werkende douche en mooie spulletjes en werkende wifi
Jezelf mogen zijn bij anderen
Een partner hebben die je beste vriend is
Reizen maken
Fijne jeugd herinneringen
Weten hoe ver je al gekomen bent (we hebben allemaal wel iets gepresteerd in ons leven, ook jij)

Houd je gedachten in de gaten en verander ze

Dit klinkt misschien simpel, maar probeer het maar eens een hele dag. Houd maar eens bij wat je allemaal denkt; het is onmogelijk om ieder moment van de dag bewust te denken. Het overgrote deel gaat automatisch.
Je gedachten hebben zoveel invloed op hoe je je voelt. Het is zo gemakkelijk om naar het negatieve te kijken. Volgens mij hoeft niemand daar moeite voor te doen, maar naar het positieve kijken? Oef…
Zodra je op je gedachten gaat letten, krijg je meer inzicht in waar je somber van wordt. Over het algemeen is het niet de situatie waar je somber van wordt, maar je gedachtegang erbij (dit geldt natuurlijk niet voor alles).
Simpel voorbeeld van negatieve gedachten:
Bah, regen. Ik ben drijfnat! Nu kan ik mijn net gewassen haar alweer wassen. Wat is ’t toch somber buiten. Man, ik word zo verdrietig van dit weer.
Het gaat er niet om dat je nu ineens van regen moet gaan houden. Maar het helpt wel als je probeert te zoeken naar iets waar je wél blij van kunt worden in deze situatie:
Wat klinkt dat getik op het raam fijn. Heerlijk om deze natte kleding uit te kunnen doen en mijn comfy pyjama broek aan te trekken. Als het toch zo donker blijft, dan steek ik wat kaarsjes aan en kruip ik met een dekentje en warme thee op de bank. 
Dat is natuurlijk iets waar ik zelf blij van wordt en dat gaat misschien niet op voor jou (want ja, er bestaan mensen die niet van thee houden, wut!) maar snap je het idee een beetje?
Nog een voorbeeld, als we het toch over regen hebben:
Vorig jaar stapte ik zonder jas op de fiets. Echt koud was het niet en ik ging toch alleen maar even naar de winkel (ongeveer 10 minuten fietsen). Ik was al moe maar wilde persé wat bij de AH halen.
Toen ik met een volle boodschappentas weer naar huis wilde gaan, begon het vreselijk te plenzen. Dat hele ‘het komt met bakken naar beneden’ gedoe. Het was alsof ik een waterval over me heen kreeg. Ik had niet eens de tijd meer om te gaan schuilen, ik was direct doorweekt.
Mijn chronische pijn reageert sterk op kou, dus toen ik bibberend op de fiets zat begon alles ook nog zeer te doen. Heel even had ik de neiging om verschrikkelijk gefrustreerd en boos te worden, de tranen stonden zelfs al in mijn ogen. Ik vroeg me af waarom ik boos was en om één of andere reden vond ik het reuze grappig dat ik zoveel vloekte in mijn hoofd. Om regen.
De achterlijke hoeveelheid water en de belachelijkheid van de situatie vond ik ineens hilarisch.
Ik heb toen als een debiel keihard zitten lachen op de fiets. Eenmaal thuis kwam ik als een verzopen katje binnen en begon mijn broer heel hard te lachen, voordat hij me tegen zich aan drukte en zelf ook nat werd.
Het stomme is dat ik dit dus nog steeds heel goed weet, ook al was ’t een onbelangrijke dag met een stomme regenbui. Ik moet er nog steeds om giechelen en ’t was één van de eerste keren dat ik mijn gedachten heel bewust veranderde van negatief naar positief.

Chronisch ziek en lichtpuntjes vangen

Wat ik hierboven omschreven heb is eigenlijk essentieel wanneer je chronisch ziek bent. Eigenlijk ben ik van mening dat het voor iedereen belangrijk is, maar wanneer je bijvoorbeeld aan chronische pijn lijdt, dan is het erg makkelijk om in een negatieve spiraal terecht te komen.

Weet wat jou blij maakt
Het is knokken om positief te blijven. Daarom is het zo belangrijk dat je bewust bezig bent met waar je blij van wordt. Denk eens goed na en maak een lijstje. Denk er niet teveel over na of deze dingen ook daadwerkelijk allemaal uitvoerbaar zijn. Als je bijvoorbeeld van reizen houdt maar je chronische ziekte je tegen houdt, schrijf het dan toch op. Probeer er daarna achter te komen waarom reizen je zo blij maakt; wat voor gevoel geeft het je? Waar geniet je zo van tijdens het reizen? Zijn die gevoelens ook bereikbaar met iets wat je wél kan wanneer je je slecht voelt?
Er zijn altijd dingen die je wél dagelijks in je leven kunt hebben.
Ik word bijvoorbeeld heel blij van humor en mijn katten en vriend. Die drie kan ik ook nog eens combineren. Als ik Steven aan ’t lachen krijg, dan is mijn dag meteen weer nuttig geweest.

Verander je gedachten
Hier heb ik al over geschreven, maar wil ik toch graag nog even benadrukken.
Het is heel moeilijk om niet negatief te denken over je pijn. Het is bijna onmogelijk om niet met je pijn bezig te zijn.
Soms is het ook absoluut onmogelijk om er niet aan toe te geven. Om niet te schelden of te huilen. Dan heb je (sterkere) pijnstilling nodig of iets anders dat verlichting geeft. Die momenten zijn er. En dan mag je absoluut negatief zijn. Sta jezelf toe om dat te uiten. Je hoeft echt niet altijd sterk te zijn!
Daarnaast is het wel belangrijk om positief proberen te blijven ondanks je dagelijkse pijn. Ik vind het heel moeilijk om hier balans in te vinden, maar ik probeer er wel echt op te letten. Sinds ik dat ben gaan doen merk ik dat ik heel vaak aan de pijn denk. Logisch. Ik merk dat ik bijvoorbeeld dit soort gedachten heel vaak herhaal:
Wat doet mijn rug toch zeer. Waarom werken die klote pijnstillers niet. Oh ja hoor, mijn benen verkrampen weer. Godver, ik kan mijn neefje niet eens optillen zonder pijn. Zelfs knuffelen met Steven doet nu zeer. Het leven zou zoveel beter zijn zonder pijn. Fuck, ik trek het niet meer. Wat doet dit zeer. Ik wil dit niet meer.
Dit soort gedachten spoken best vaak door mijn hoofd. Vooral ‘wat doet dit zeer’ kan ik heel moeilijk uitzetten want, ja, het doet zeer! Mijn lichaam geeft constant dat signaal af. Zie dat maar eens te negeren.
In het begin probeerde ik deze gedachten ook echt te negeren. Inmiddels ben ik erachter gekomen dat dit voor mij niet werkt. Wat ik nu doe, is de pijn erkennen: Ja, dat doet inderdaad zeer. Vervolgens plak ik er iets fijns achteraan: Maar wat is de lucht mooi.
Ik kan mijn neefje niet eens optillen zonder pijn. Wat houd ik toch veel van hem en wat fijn dat ik hem zoveel kan zien.
Mijn benen verkrampen weer. Gelukkig lig ik in bed met een leuke serie aan.
Ik trek dit niet meer. Maar wat fijn dat ik toch op het feestje geweest ben.
Ik probeer het negatieve op zo’n moment niet zozeer te negeren of weg te duwen. Het is meer alsof ik het positieve er toch bij de haren bij sleep.

Sta jezelf niet toe om ongelukkig te zijn en geef nooit op
Hiermee bedoel ik niet dat je niet verdrietig mag zijn. Het is heel gezond om negatieve gevoelens toe te laten. Je mag zelfs momenten hebben waarop je het leven niet meer ziet zitten. Zolang je er maar weer uit komt. Zolang je van jezelf maar blijft verlangen dat je actief naar de zon blijft zoeken. Blijf vechten.
Geef nooit op.

Weet jij waar je dagelijks blij van wordt?

Liefs,
Emily

13 Comments

  • Wat heb je dit goed opgeschreven! Het is inderdaad belangrijk om de positieve dingen in het leven te blijven zien!
    Eilish (artisticstateofmind) onlangs geplaatst…Personal ♥ Mijn CRPS & ik | Operatie in zicht? & stoppen met school?!My Profile

  • Inge schreef:

    Ik vind dat jij altijd zulke mooi geschreven en lange artikelen schrijft. Dat bedoel ik dus positief! Ik put er veel motivatie/inspiratie uit, terwijl ik me niet in een soortgelijke situatie bevind. :)
    Inge onlangs geplaatst…Afstudeer updateMy Profile

    • Emily schreef:

      Ah, wat vind ik dat fijn om te horen Inge! Hoe meer ik voor mijn blog schrijf, hoe meer ik me ook besef dat heel veel dingen voor *iedereen* op gaan. Iedereen heeft wel eens moeite om positief te zijn, of voor zichzelf te kiezen, of energie tekort. Ik vind het heel fijn dat veel verschillende mensen zich kunnen herkennen in wat ik schrijf. Dankje. :)

  • Marion schreef:

    Wat een supermooi artikel. Fijn met al die voorbeelden erbij. Dat maakt het extra duidelijk allemaal. Ik ben zelf een held in alles positief zien. Dat heb ik echt aan mijn chronisch ziek zijn te danken, hoe gek dat ook klinkt!
    Marion onlangs geplaatst…Follow Your Heart #9My Profile

  • Els schreef:

    Mooi geschreven en duidelijk!
    Goed om de positieve dingen te zien, maar niet altijd makkelijk!

  • Vivian schreef:

    Mooi geschreven en helemaal mee eens :) die lichtpuntjes zijn vooral zo ontzettend waardevol: ik maak nu elke dag een lijstje van dingen waar ik blij van ben geworden (smilenotes) en ik probeer er ook elke dag aan te denken om op te schrijven waar ik dankbaar voor ben. En het relativeren, dus heel erg kijken naar wat er wél fijn is, helpt enorm!
    Vivian onlangs geplaatst…Waar mijn grenzen liggenMy Profile

  • Eline wijns schreef:

    Wat een ontzettend fijne en inspirerende post Emily, ik denk nog vaak aan je !
    Als je een vervolg wil op mijn gastblog of dat ik nog wat tips mag geven, altijd welkom :-)

    Je mag trots op jezelf zijn ! Liefs
    Eline wijns onlangs geplaatst…Movie TAGMy Profile

    • Emily schreef:

      Dankjewel Eline! Voor nu heb ik even geen behoefte aan gastbloggers want ik heb er nog een paar die ik moet plaatsen. Maar ik zal aan je denken als ik ’t wel weer wil doen. :)

  • Saar schreef:

    Dit heb je werkelijk heel mooi beschreven Emily. En het zal zeker ook herkenbaar zijn voor mensen die geen chronische ziekte hebben. Het is namelijk nogal menselijk om je te verzetten tegen verdriet en pijn, maar het probleem met verzetten is dat je het verdriet en de pijn er alleen maar groter mee maakt. Dat positief denken werkt dus echt heel goed!

    En mag ik nog iets toevoegen: als je dan toch eens negatief denkt, geef jezelf niet op je kop, maar wees heel begripvol naar jezelf. Als je ziek bent is het tenslotte helemaal niet makkelijk om altijd positief te zijn. Wat goed van je dat je al opmerkt dat je een negatieve gedachte had ;)
    Saar onlangs geplaatst…Van emotionele chaos naar helderheid in je hoofd | Philip MoffitMy Profile

    • Emily schreef:

      Ja, die toevoeging: heel mooi en waar! :)
      Dankjewel. Ik probeer het ook wel op een manier te schrijven die ook niet chronisch zieken kan aanspreken. Want inderdaad, door het bloggen heb ik ook door: waar ik tegen aan loop, daar loopt eigenlijk bijna iedereen wel eens tegen aan. Om een andere reden of andere manier, maar toch.

  • Deisy schreef:

    Wat een prachtig artikel heb je er van gemaakt zeg Emily en je slaat de spijker volledig op zijn kop. Ik heb het afgelopen jaar geleerd hoeveel energie je uit positieve gedachten kunt halen en hoe dit je leven drastisch kan veranderen dus ik vind het goed dat je hier aandacht op vestigt. Het is wat jij zegt: “gewoon een keer doen” en op een gegeven moment zul je merken dat je het je eigen hebt gemaakt. X
    Deisy onlangs geplaatst…De essentiële stappen om jouw dromen waar te makenMy Profile

  • Charlie schreef:

    Heel knap Emily! Zelf weet ik hoe intens de pijn kan zien en wat het mentaal met je doet. Knap dat je hier een andere wending aan weet te geven om er mee om te kunnen gaan!
    Charlie onlangs geplaatst…Vasthouden aan je gezonde zelfMy Profile

  • Anne schreef:

    Wat een goed idee, om achter een negatieve gedachte iets positiefs te plakken. Ik doe dat vaak met dankbaarheid. Eerst ben ik dankbaar voor de standaard dingen, of de fijne dingen die meteen opvallen. Daarna ga ik verder met de neutrale dingen en uiteindelijk kan ik dankbaar zijn voor hele nare dingen. Het werkt niet altijd hoor. Maar één keer had ik er een hele bijzondere ervaring mee en daardoor ben ik het blijven doen. Als je eenmaal op dreef bent zijn er zoveel lichtpuntjes!
    Anne onlangs geplaatst…Zelfmoordpreventie: Op zoek naar een nieuwe strategieMy Profile

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
Copyright © IPkabuto 2017 • All rights reserved.