Steven en ik zijn het niet helemaal eens over welke namen we aan ons kind willen geven. In het begin van de zwangerschap hebben we allebei een lijstje gemaakt met jongens- en meisjesnamen, en schreven we een plus of een min achter iedere naam van elkaars lijstje. Twee plusjes als je de naam bijzonder mooi vond, twee minnetjes als je ‘m bijzonder lelijk vond.
Ik zette 10 minnetjes achter de naam Fleur (sorry voor alle mensen die Fleur heten). Dat was misschien een beetje overdreven. Steven vond mijn over the top spirituele namen niet leuk, zoals Nayeli. Goed, snap ik wel.
Uiteindelijk kwamen we wel heel snel tot een gezamenlijke favoriet voor een meisje. We zijn nog steeds verliefd op die naam.
Maar euh, we krijgen een jongetje! Hoewel we meer gemeenschappelijk goedgekeurde namen hadden in dat lijstje, hebben we het daar toch een stuk moeilijker mee.

Inmiddels hebben we een voornaam gekozen die het mogelijk echt zal worden. We proberen ‘m uit, maar hebben het af en toe toch nog over de andere opties.
Steven vindt echter dat de gekozen voornaam meer ‘mijn’ naam is, en wil daarom de tweede naam uitkiezen. Dat zorgt voor nogal wat discussies.
Maanden geleden had ik ook al 10 minnetjes gezet achter de namen Icarus en Hector, maar hij gooit er regelmatig nog wat namen uit waar ik een halve hartverzakking van krijg.

S:”Wat vind je van Meriadoc?”
“Wat? Nee.”
“Ja maar jij vindt Pepijn wel schattig, dat mag dan ook niet.”
“Hoezo dat nou weer?”
“Pippin!”

S:”Toch maar Icarus dan?”
“Nee. En trouwens, van jou mag de naam Elijah niet omdat je dat moeilijk uit te spreken vindt, maar Icarus is wel oke?”
“Ja.”

S:”Ik vind Gimli wel een leuke naam.”
*doodse blik*
“Wat is er mis met Gimli?”
“Stel nou dat onze zoon míjn postuur en lengte krijgt. Ik kan hem niet vernoemen naar een kleine dikke roodharige dwerg!”
“Ja oké. Maar dan kan Elrond ook niet.”
“Nee. Zijn we het daar over eens.”

S:”Oke. Perkamentus dan?”
“Absoluut niet.”

S:”Ik vind Obi-wan echt een leuke naam.”
“…”

Af en toe heeft hij ook wel wat leukere suggesties (die niet uit een fantasy film komen), maar over het algemeen zit ik hem vol ongeloof aan te staren of lig ik in een deuk.
Mocht je dus bij het geboortekaartje denken: wow, dat is wel een heel bijzondere tweede naam… dan weet je hoe het komt.

Liefs,
Emily

4 Comments

  • Giovanna Jansen schreef:

    Een naam kiezen is misschien wel het moeilijkste van de hele zwangerschap! Er zijn culturen waar ze de naam pas kiezen op het moment dat ze de baby in hun armen hebben. En in sommige culturen wordt de naam pas een maand na de geboorte van de baby gekozen. Want dan kun je pas echt weten welke naam bij het kind past, zo concluderen ze. Misschien ook nog een optie?

  • Jacqueline schreef:

    Haha, bij ons was het ook een vreselijke zoektocht. Steeds maar weer namen van elkaars lijstje wegstrepen. Maar uiteindelijk werden het uiteraard wel namen van mijn lijstje. ;-)

  • Saar schreef:

    Haha, dat is wel een heel herkenbaar verhaaltje. Wij maakten ook lijstjes en maar schrappen en bijschrijven. Gelukkig vonden we de naam uiteindelijk gewoon ergens. En hij stond niet eens op ons lijstje.
    Enfin, succes met die tweede naam kiezen. Het is best een verantwoordelijkheid hé om je kindje een naam te geven voor de rest van z’n leven…

  • Vivian schreef:

    Haha, leuk dit! Ik kan me voorstellen dat het nog een aardige puzzel is, dus ik ben extra benieuwd naar wat het uiteindelijk wordt!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
Copyright © IPkabuto 2017 • All rights reserved.