Zo, het is wel weer tijd om jullie even bij te praten. Wat ik vorige maand schreef over rust vinden in de onrust, liever voor mezelf proberen te zijn en twijfels over hoe ik het beste met mijn situatie om kan gaan, is nog steeds van toepassing.
Ik ben er in ieder geval wel mee bezig.

Blaasontsteking, of toch niet?

Voor als je mijn blog nog niet zo vaak gelezen hebt: ik heb zeer regelmatig last van een blaasontsteking of de symptomen van een blaasontsteking. Het komt nogal eens voor dat ik wel nare klachten heb, maar dat er geen bacteriën gevonden worden. Ik stel al meer dan een jaar uit om naar de uroloog te gaan omdat ik doodsbenauwd word van de mogelijke onderzoeken die zullen komen.
Drie weken geleden kreeg ik weer intens veel last en heb ik dagen wiegend op de bank gezeten. Ik maakte me zorgen omdat mijn klachten erg leken op de keer dat ik met een zware nierbekkenontsteking in het ziekenhuis belandde. Ook toen werd er pas te laat een ontsteking gevonden, en dat probeerde ik de assistente van mijn huisarts uit te leggen.
‘Ja, daar kan ik niks mee,’ was haar antwoord.
Pas bij de tweede urine kweek – 2 weken later – werden er wel bacteriën gevonden en kreeg ik een kuurtje. Dat was nadat ik ontzettend ziek was geworden – koorts, misselijk, ontzettend veel pijn in mijn benen, heupen en onderrug.

De vervanger van mijn huisarts heeft me onmiddellijk een verwijzing voor de uroloog gegeven en wil graag dat er een echo gemaakt wordt van mijn nieren. Ik was ontzettend opgelucht dat ze me serieus nam en dat ik geen strijd met haar aan hoefde te gaan.
Mijn eigen huisarts is wat mij betreft belachelijk slecht met deze situatie omgegaan, dus ik ben bezig om een andere huisarts te vinden.
Ik word binnenkort gebeld door het ziekenhuis om een afspraak te maken – hopelijk valt het allemaal mee, en kan er iets gedaan worden aan de klachten die ik zo vaak heb.

Nieuw instagram account

Toen ik mijn blog begon, koppelde ik mijn persoonlijke instagram account daar aan zonder er verder bij na te denken. Ook niet over de foto’s die ik erop zette.
Mijn instagram profiel staat privé, voornamelijk vanwege de dingen die ik op insta stories deel, en ik wijs vaker mensen af dan dat ik ze goedkeur.
Dat is niet heel erg handig als je graag je blog én schrijven wil laten groeien.

Ik hou van schrijven. Ontzettend veel. Ik ben heel erg blij met mijn blog, maar ik schrijf nog liever verhalen. Dat doe ik al zolang als ik me kan herinneren en hoewel ik altijd wel schrijfster wilde worden, heb ik dat steeds weggeschoven.
Niet goed genoeg, hoe moet ik dat met een ziekte combineren, mijn hemel straks word ik nog herkend op straat – de horror…
Het is echter iets wat ik heel erg graag wil. Wat ik ontzettend leuk vind om te doen, iets waar ik mezelf in kwijt kan en wat ik juist wél kan combineren met mijn ziek zijn.
Het is zo zonde als ik mezelf laat tegen houden door mijn angst voor falen. Ik heb mijn hele leven al het gevoel gehad dat ik mezelf moet verbergen. Mijn blog ben ik begonnen om dat te doorbreken.

Een boek schrijven én uitgeven zou een van de mooiste cadeaus zijn die ik mezelf kan geven. Daar ga ik voor werken.
Het is handig om dan een openbaar instagram profiel te hebben, waar mensen – uitgevers, potentiële lezers van je boek maar ook van je blog – kunnen zien wie je bent.
Mijn account zal nooit alleen maar het perfecte plaatje laten zien. Dat wil ik ook helemaal niet. Meer aandacht besteden aan wat ik erop zet – dat vind ik wel belangrijk.
Mijn nieuwe account zal ik veel meer gaan gebruiken dan mijn oude account, en ik zal niet mijn leven gaan censureren. Dat past immers ook niet bij wat ik op mijn blog probeer te doen.
Als je me wil volgen, dan kan dat op @emilyringeling.

Eigenlijk wilde ik nog meer vertellen (iets over yoga, floaten en een psycholoog – en ook nog iets over drie babies) maar dat komt volgende keer wel.
Ik ga mijn best doen om regelmatiger te bloggen (1 a 2 keer per week) zodat jullie weten waar jullie aan toe zijn. Ik mis het ook echt. Het is me alleen nog niet gelukt om een goede flow te vinden en dat vast te blijven houden wanneer mijn lichaam ermee kapt.

Hey, hoe gaat het eigenlijk met jou?

Liefs,
Emily

9 Comments

  • Super dat je je droom aandurft! Zoveel mensen dromen en durven niet over te gaan op actie. Ik supporter alvast!

  • Romy schreef:

    Wat ontzettend naar om te horen dat het de afgelopen tijd lichamelijk niet goed ging. En al helemaal als je ook nog een huisarts hebt die je niet goed behandelt! Ik hoop dat de doorverwijzing naar de uroloog je verder zal helpen. En natuurlijk hoop ik ook dat je onwijs mooie droom zal uitkomen :) Zo inspirerend dat je er helemaal voor wilt gaan!
    Romy onlangs geplaatst…Wat zit er in mijn survivalkit voor de herfst?My Profile

  • Rachel schreef:

    Wat vreselijk dat het lichamelijk niet goed ging.. ik hoop dat de uroloog je snel verder gaat helpen en dat het goed mag komen!

  • Peggy schreef:

    Jezelf tegenhouden vanwege faalangst is voor mij zò herkenbaar! Heel goed, dat je beseft dat je je hierdoor niet tegen moet laten houden. Want dat is zo zonde!

    Ik heb aan het begin van 2017 een afspraak met mezelf gemaakt dat ik tegen zoveel mogelijk nieuwe dingen ‘JA’ ga zeggen. Zo werk ik nu o.a. als vrijwilliger bij een organisatie die zich bezig houdt met het belang van het kind. En ik ben zo ontzettend blij dat ik deze uitdaging ben aangegaan. Ik voel me er weer zelfverzekerder door, heb nieuwe mensen leren kennen èn ik voeg iets toe aan de maatschappij.

    Zodra jouw boek te koop is, zal ik deze zeker gaan lezen!

    Fijne dag!
    Liefs, Peggy 🤓.

    • Emily schreef:

      Bedankt voor je mooie en lieve reactie!
      Wat goed, zo’n afspraak met jezelf. Fijn dat het je ook goed gedaan heeft. Klinkt als een mooie organisatie.

  • Alain Bos schreef:

    Instagram, ja ja die moderne tieden tegenweurdig je kan je kont nog niet keren of er is alweer een nieuw sociaal medium waar je op geabonneerd moet zijn…. tjonge jonge jonge, nou nou… jahaa ja ja :-p
    Ongeïnteresseerde huisartsen oeh, die kan ik wel schieten af en toe ! Het enige wat je daar tegen doet is naar een andere huisarts gaan en desnoods als de volgende net zo een persoon is, gewoon wederom een nieuwe zoeken.
    Er zijn op de dokters-opleiding ook lullo’s en frutjes die toch een praktijk beginnen maar gelukkig zijn er ook artsen die zeer begaan zijn met hun cliënten.

    Maareh yoga, floaten, psycholoog en 3 babies ?-) kom maar op ! ik ben erg benieuwd !

    Met mij gaat het wel oké, ik heb net een 21 daagse mindfulness-cursus afgerond en dat was erg inspirerend en ondanks mijn falen bij de 30 dagen dankbaarheid heb ik deze cursus wel afgemaakt !
    Maar daarover meer in een mail die ik je zo stuur.

    Enne wees verdomme nou es lief tegen jezelf i.p.v. de lat steeds weer hoger te leggen ;-)
    greetz & love
    Alain

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
Copyright © IPkabuto 2017 • All rights reserved.