Mijn menstruatie is altijd wel hevig geweest. Ik heb altijd veel bloedverlies gehad, en ik herinner me ook aardig wat pijn vanaf het begin. Over de jaren heen is het echter steeds heviger geworden. Tijdens mijn laatste menstruatie realiseerde ik me dat het nu té heftig is geworden.

De rest van deze blogpost gaat over welke menstruatieklachten ik ervaar, en ik deins niet terug om hier eerlijk over te praten. Menstrueren is niets vies, en niets om geheimzinnig over te doen. Als jij daar anders over denkt, stel ik voor dat je deze blogpost overslaat. (of ‘m juist leest en beseft dat dit iets natuurlijks is en je er gewoon over mag praten)

Hevige menstruatieklachten

Als ik het internet mag geloven, dan verlies je zo’n 10 tot 80 ml bloed tijdens je menstruatie. Ik gebruik een menstruatie cup waardoor ik het ooit bij heb kunnen houden, en ik ging toen over de 120 ml heen.
Helaas heb ik mijn menstruatie cup de laatste paar keer niet kunnen gebruiken omdat het in doen teveel zeer doet. Bijhouden lukte dus niet. Ik heb inmiddels bloedarmoede, waarschijnlijk vanwege het hevige bloedverlies.
De pijn tijdens mijn menstruatie is al het hele jaar eigenlijk bijna niet te doen, maar er ging eerder geen alarmbel bij mij af. Ik heb nou eenmaal altijd pijn, dus ik ben gewend om pijnsignalen zoveel mogelijk te negeren of anders gewoon te ondergaan. Het grootste deel van de tijd ben ik al huisgebonden, dus het is voor mij niet gek om de dagen rond mijn menstruatie ook niet buiten te komen.

Wat deed me nu dan beseffen dat dit niet meer om normale menstruatiepijn gaat? Eigenlijk was het Steven z’n reactie die me wakker schudde.
Het was de eerste dag van mijn ongesteldheid en ik lag met veel pijn op de bank. Ik moest naar de wc dus ik probeerde overeind te komen, maar de pijn in mijn buik was zo erg dat het niet lukte. Steven heeft mij, huilend en puffend, van de bank moeten tillen en moeten begeleiden naar de wc. Ik kon bijna niet lopen, niet recht staan, was aan het trillen en zweten van de pijn. Me laten zakken op de wc was zo ontzettend pijnlijk en plassen al helemaal, door de spieren die ik daarbij moest gebruiken.
Het was zo heftig dat ik overwoog om de eerste hulp te bellen. Dat gebeurt mij niet zo snel.
Steven was duidelijk geschrokken en dat zette mij aan het denken. Hoe meer ik erover na dacht, hoe meer ik me realiseerde hoe lang dit al speelt en hoe stommer ik me begon te voelen dat ik dit al die tijd gewoon geaccepteerd heb.

Dit was de eerste keer dat ik niet zelf overeind kon komen, maar hevige pijnklachten en te veel bloedverlies heb ik al heel lang. De pijn is dit jaar het meest heftig, sinds ik van de pil af ben.
Het bijna niet kunnen lopen van de pijn, niet kunnen zitten, de extreme krampen, de vele buikpijn die ik tussendoor ook heb (ook al was ik ervan overtuigd dat het wel mee viel, volgens Steven klaag ik er juist vaak over). De chronische rugpijn die er mogelijk mee te maken heeft. De toilet bezoeken die tijdens mijn menstruatie onbeschrijflijk pijnlijk zijn en waardoor ik regelmatig huilend op de wc zit.
Ook mijn chronische blaasklachten zouden ermee te maken kunnen hebben. Hoeft niet – maar kan wel.

Ik weet niet hoe dit voor andere vrouwen is, maar ik heb altijd het gevoel gekregen dat pijn nou eenmaal erbij hoort. Ook hevige pijn. Mensen doen er vaak nogal makkelijk over en ik heb zelf altijd het gevoel gekregen dat ik misschien overgevoelig erop reageerde. Tel daarbij mijn chronische (pijn)klachten op, en ik heb het eigenlijk gewoon… geaccepteerd en genegeerd.

Endometriose?

Endometriose is een chronische ziekte waarbij het baarmoederslijmvlies zich niet alleen in de baarmoeder maar ook daarbuiten bevindt.  Het slijmvlies wordt maandelijks afgestoten tijdens je ongesteldheid. Het slijmvlies wat zich buiten je baarmoeder bevindt wordt echter ook afgestoten en gaat ook bloeden, maar het kan nergens heen. Dat veroorzaakt veel pijn.
Het slijmvlies kan, zover ik heb begrepen, overal in je buik gaan zitten en soms zelfs in (of op?) je longen.
Endometriose is erg moeilijk te diagnosticeren en veel gynaecologen hebben er te weinig verstand van.

Toen ik erachter kwam dat ik zoveel bloed verloor, ben ik een beetje gaan googlen en daardoor was ik al eerder bij endometriose terecht gekomen. Ik ben echter een ster in mijn eigen klachten bagatelliseren en schoof het al snel aan de kant.
Ik ben er nu toch maar wat meer over gaan lezen en heb mijn verhaal gedaan in wat groepen voor vrouwen met endometriose, en ben erachter gekomen dat mijn klachten erg lijken te passen bij endometriose.
Het hoeft natuurlijk niet zo te zijn, maar het is ’t wel waard om dit goed te laten onderzoeken. De hevige pijn en het vele bloedverlies moet toch ergens vandaan komen.

Ik weet niet waar ik zelf op hoop. Aan de ene kant is het echt een klote diagnose. Het is wederom niet iets wat goed te behandelen is en er is een reële kans dat ik dan geopereerd zou moeten worden. Aan de andere kant heb ik de hevige menstruatieklachten nu toch wel, en weet ik dan tenminste wat eraan de hand is.
Het vervelendste zou zijn als ze me helemaal niet kunnen vertellen waarom ik deze klachten heb. Wat dat betreft hoop ik vooral op antwoorden. Op welke manier ze dan ook moeten komen.

Waarom ik deze blogpost schrijf, terwijl ik nog helemaal niet weet wat er aan de hand is? Omdat ik er zelf wel van geschrokken ben hoe makkelijk ik deed over mijn menstruatieklachten. Het is sowieso een beetje taboo om heel open over menstruatie te praten en er wordt al snel lacherig gedaan over de pijn die je kunt hebben.
Persoonlijk realiseerde ik mij niet dat hevige pijn niet normaal is. Kramp en ongemak hebben hoort er wel bij, maar wanneer je niet meer kunt lopen of normaal kunt functioneren vanwege de pijn is er meer aan de hand. Ik zou dat ook graag andere vrouwen mee willen geven. De verhalen die ik lees van vrouwen voordat ze hun diagnose hadden zijn schrijnend.
Neem je pijn serieus. Het hoeft niet om endometriose te gaan, maar neem alsjeblieft niet zomaar genoegen met een ‘het hoort nou eenmaal bij het vrouw zijn’.

De verwijzing heb ik inmiddels, een afspraak nog niet. Ik houd jullie op de hoogte!

Liefs,
Emily

12 Comments

  • Selma schreef:

    Heftig om je verhaal te lezen. Ik hoop voor ondanks het rot ziekte is dat er nu wel wat uitkomt waardoor het komt en dat ze je misschien ook beter kunnen behandelen.

    Ik had het vroegere dat erg last heb van menstruatie. Sinds mij vermoeidheid en pijn ben soms helemaal niet ongesteld of ik heb het paar dagen ( 3 a 4) eigenlijk dan komt er amper tot niks eigenlijke.

    • Emily schreef:

      Dankjewel voor je bericht. :)
      Naar om te horen dat jij er ook zo’n last van hebt. Is het voor jou ook moeilijk om te bepalen of je verergerde klachten tijdens menstruatie aan je andere klachten liggen? Het is niet normaal dat je 3 a 4 dagen niets kunt vanwege je menstruatie, maar kan me voorstellen dat het misschien met je andere gezondheidsklachten te maken kan hebben. Sterkte in ieder geval!

  • lisannejanna schreef:

    Jeetje, je klachten klinken nog erger dan die van mij! Maar wel intens herkenbaar. Ik kan nooit wat tijdens die menstruatie en slik daarom al jaren een pil waarmee ik niet ongesteld wordt. Helaas kreeg ik daar afgelopen jaar óók klachten mee. Op verdenking van endometriose ben ik doorverwezen naar een zelf benoemde “endometriose specialist”, maar omdat er op de echo niets te zien was, wordt er geen verder onderzoek gedaan. Het advies: “we weten het niet, blijf de pil doorslikken, we bekijken het wel als je zwanger wil worden”. Ondertussen ben ik ongesteld geworden en zijn de maandelijkse klachten nog niet terug door de pil heen gekomen, maar ik kan je wel aanraden om ook hier heel standvastig te zijn. Je hebt genoeg andere sores, maar laat je niet wegzetten (zoals ik :’))

    Heel veel succes in je zoektocht Emily!

    • Emily schreef:

      Dankjewel voor je bericht!
      Wat naar om te horen dat je ook zoveel last had. Jammer dat je bij een specialist bent gekomen maar er kennelijk toch niet goed naar je gekeken is. Ik lees regelmatig dat er op echo’s niets te zien is (was dat een inwendige echo?). Veel vrouwen hebben een kijkoperatie nodig voordat het ontdekt wordt.
      Misschien handig om toch nog een keer terug te gaan? Veel sterkte in ieder geval ermee!

      • lisannejanna schreef:

        Fijn te zien dat je al goed ingelezen bent, Emily! Het was idd een inwendige echo, maar alles leek normaal. Omdat ik op dat moment zo gesloopt was (stage, sliep al 3 weken amper van de pijn) heb ik het erbij gelaten. Toevallig vergat ik de pil in de week daarna een keer daarna en een paar dagen later was de pijn weg. Ik kreeg van die arts exact hetzelfde advies dat ik al had gekregen van de huisarts, dus 1) bij hem wil ik niet meer terug, 2) ik weet niet waar ik dan wel naartoe wil (dit was al een specialist die ik vond via de endometriose vereniging) en 3) mijn pil wordt ook gebruikt voor de behandeling (Cerazette) van endometriose, dus voor nu laat ik het even bij wat het is: zolang de pijn niet terugkomt heb ik geen extra baat bij de diagnose. Mocht er gewerkt worden aan de kinderwens, dan wordt het verhaal anders!

        Ik deelde mijn verhaal vooral om je te steunen om wel door te blijven zeuren ;) Zeker omdat je al gestopt bent met de pil en het echt schade kan doen aan je lichaam, mocht het endo zijn.

        • Emily schreef:

          Begrijp ik heel goed hoor, dat je het los hebt gelaten. Ik herken het wel.
          Fijn dat je momenteel geen erge pijn meer hebt. Kan me voorstellen dat je het dan ook niet waard vindt. :)

  • Alain schreef:

    OMG, wat een vreselijke toestand !
    Ik snap heel goed dat je niet wilt horen wat ik nu ga schrijven, toch moet ik het wel doen.
    Mijn moeder lag ooit met ondraaglijke buikpijn op de bank en mijn oom (nu stiefvader, nooit oom geweest) belde de ambulance na 3 dagen ondanks dat mijn moeder ‘het buikpijntje’ wilde uitzitten op de bank.
    In het ziekenhuis werd direct blindedarmontsteking vast gesteld en mijn moeder moest direct onder het mes.
    Tegen mn oom (ik noem hem nog steeds oom Nico) werd gezegd dat als er nog een dag langer was gewacht, mn moeder er niet meer geweest zou zijn.
    Lieve Emily, ondanks je verwijzing, laat Steven a.u.b. de ambulance bellen als je nog steeds vergaat van de pijn.
    Ik snap heel goed dat jij pijn wel gewend bent maar zoals je schrijft is het dit keer voor jou ook veel te erg.
    Mn hart gaat naar je uit en ik wens je snel beterschap !

    lieve groetjes
    Alain

    • Emily schreef:

      Dat geeft niet hoor – je mag je ervaring gewoon delen, graag zelfs. :)
      Ik heb nu gelukkig geen pijn meer zoals die dag hoor! Dat ging over toen mijn menstruatie over was, godzijdank. Bedankt voor je waarschuwing – fijn dat het met je moeder goed afgelopen is! Lijkt me heel eng.

      • Alain schreef:

        Terwijl ik jouw post las en antwoordde ‘kneep’ ik ‘m wel even en ben daarom heel blij dat het weer even goed gaat !
        En ja, ik wens ook dat jij eens goed onderzocht kan worden door een arts, al is het maar om dingen echt te kunnen vast stellen en/of uitsluiten.
        Zou dit geen goede reden zijn om een hulpfonds op te richten ? of zo’n internet-fonds ?

        En, ik weet niet of jij dit al hebt geprobeerd maar CBD-olie ; dat is wiet-olie zonder de THC , ik raak veel onrust en tremoren erdoor kwijt en voel mij na 10 druppels in de koffie een stuk prettiger.
        Weet je wat :-) Ik ga nu ff een bakkie wiet-olie-koffie zetten !!-)

        greetz & love

  • Janneke schreef:

    Hoi Emily,

    Heb je ooit eens aan de pil gedacht om je menstruatie te reguleren en minder heftig te maken?

    • Emily schreef:

      Ja, maar daar ben ik juist een jaar geleden mee gestopt omdat ik geen hormonen meer wil nemen. Het is even afwachten of ik het toch weer moet gebruiken of dat er nog andere opties zijn. :)

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
Copyright © IPkabuto 2017 • All rights reserved.