InChronisch ziek

Hoe gaat het met me?

Al enige tijd krijg ik hier en daar wat vragen. Van mensen die me van mijn blog kennen, of mensen die mijn blogposts van twee jaar terug lezen en zich af vragen: maar hoe gaat het nu dan met je?
Ik begrijp dat vooral voor chronisch zieke zwangeren (of zij met een kinderwens) zo’n update heel fijn is. Om eerlijk te zijn: het zijn die andere chronisch zieke superhelden die me af en toe een berichtje sturen waardoor ik weer de behoefte voel om te gaan bloggen.
Ik wil hiermee dan ook voorzichtig aankondigen dat ik weer terug ben in blogland. Ik heb zoveel zin om weer te schrijven en te delen.

Er staan wat blogposts in de planning. Onder andere: hoe kijk ik terug op de zwangerschap, hoe kijk ik terug op de bevalling, en een blogpost over hoe het nou precies zit met mijn gezondheid.

Ik heb meerdere artikelen nodig om echt goed te vertellen hoe het nu met me gaat en hoe ik alles ervaren heb – maar ik kan in ieder geval verklappen dat het moederschap me goed af gaat. Alles gaat goed met mijn zoontje, ik vind het heerlijk om mama te mogen zijn en zelfs lichamelijk lukt het me allemaal beter dan ik had durven hopen.
Dat betekent niet dat er geen flinke hobbels in de weg zijn, natuurlijk. Maar over het algemeen kan ik zeggen: het gaat goed. Ik ben gelukkig en blij en ik had niets willen missen van de afgelopen 2,5 jaar.

Ik heb zoveel lieve berichten en support mogen ontvangen. Ik hoop dat ik weer een beetje terug mag geven door te schrijven. Over ziek zijn, over mama zijn, over de combinatie, en over Emily zijn.

Heb je een specifieke vraag? Stel ‘m gerust. Je mag me ook altijd mailen. Daarnaast ben ik op instagram actief en kan je me ook daar volgen.

Liefs

By
1

You may also like

1 Comment

  • Johan Zijlstra

    Welkom terug in blogland, Emily. We missed you.

    mei 21, 2020 at 1:27 pm Reply
  • Leave a Reply

    CommentLuv badge