Toen ik vegetariër werd bedacht ik het me al. Dit zet me nóg meer in het vreemde hoekje dan ik al zat. Nu ben ik naast ‘die ene rare chick met dat rode haar die nooit zoveel zegt’ (‘die ook een of andere mode ziekte heeft’) ook ‘de vegetariër‘ en hoewel ik mijn best doe om er niet teveel over te praten, merken veel mensen toch dat ik voornamelijk vegan eet… en op zich vind ik dat niet zo erg. Ik bedoel, ik droeg gifgroene broeken met een roze randje naar school en verf mijn haar al sinds mijn 10e: ik ben wel wat gewend.
Toen ik laatst in mijn fantastische outfit (zwart kanten jurkje, bloemen schoenen, bloemen kimono) in de burgertrut zat en om me heen keek naar alle hippie-vibe mensen, dacht ik: ja, oké, ik begrijp wel waarom ik hier niet missta.

Vrienden die dit lezen zitten nu waarschijnlijk te lachen en ja te knikken.

Wat ik minder leuk vind, is alle discussies die mensen nu met me willen voeren over mijn eetgewoontes. Volgens mij heeft iedere vegetariër en veganist hier last van, maar ik heb het idee dat bij mij ook mijn ziek zijn een rol speelt. Dat ik daarom extra moet bewijzen dat ik mijn voedingstoffen wel binnen krijg.
Nu ben ik, dankzij mijn lieftallige maatje Lyme, gevoelig voor tekorten. Daarom let ik ook goed op mijn voeding. Veel mensen lijken het niet te beseffen, maar ik ben niet alleen op deze manier gaan eten vanwege het dierenleed: ik ben het ook voor mijn gezondheid gaan doen.

Het dierenleed is een groot onderdeel voor mij. Ik heb mezelf gedwongen om mijn ogen te openen en heel eerlijk te zijn naar mezelf. Dieren eten is naar mijn mening onnodig – bepaalde allergieën kunnen het erg moeilijk maken (en dat zijn uitzonderingen), maar voor mij speelt dit niet. Het is voor mij mogelijk om alle voedingstoffen uit planten te halen en ik heb daarnaast een aangetoonde overgevoeligheid voor melk en ei. Vooral melkproducten zorgen bij mij voor verschrikkelijke buikpijn en probeer ik nu geheel te vermijden.

Ik ben onder controle bij een hele fijne diëtiste – die verstand heeft van plantaardige voeding – waarbij ik mijn eetlijsten kan laten controleren.
Mensen vergeten nogal eens dat ik een compleet ander dieet had voorheen. Ik lustte heel weinig, werd al bang bij het woord vegetarisch (laat staan veganistisch!) en at meer vlees dan ik zelf door had. Kaas was mijn grote liefde. Mijn reis naar vegetarisch en plantaardig eten was dan ook alles behalve gemakkelijk, terwijl je vaak hoort dat overstappers het allemaal zo makkelijk vonden en het direct beschouwden als een verrijking van hun leven.
Nou, ik vond het rete moeilijk – maar daar schrijf ik een andere keer wel over.

Dat is nu compleet anders. Mijn smaak is ook duidelijk veranderd. Ik heb mezelf gedwongen om nieuwe dingen uit te proberen, en vaak genoeg was dat niet direct een groot succes. Mijn eetpatroon van nu is een wereld van verschil met mijn eetpatroon van toen. Ik eet zo bizar veel gevarieerder nu ik plantaardig eet. En zoveel gezonder! En ja: ook heel erg lekker.
Voorheen was er niemand die zich zorgen maakte om mijn eetpatroon terwijl ik toen veel minder goede dingen binnen kreeg dan nu.

Ik wilde schrijven dat het niet zo is, maar ik heb eigenlijk wel het gevoel alsof ik mijn eet keuzes moet verdedigen. Vaak snap ik het wel hoor, want ik dacht er vroeger niet veel anders over. En ja, ik ben ermee begonnen omdat ik geen dieren meer wil eten. Ik vind dieren lief en ben zo blij dat ik de connectie gelegd heb tussen het levende wezen en het stukje vlees.
Maar ik kwam er al snel achter hoe belangrijk deze stap was voor mijn gezondheid.

Duik zelf eens een boek in, kijk een documentaire of twee, of doe gewoon je eigen ding zonder dat we daar over hoeven te discussiëren. Zolang ik maar niet meer bij ieder etentje het hele proteïne-mineralen-vitamines-slagtanden-tofu-holbewoner gezeik aan moet horen.

Liefs,
Emily

4 Comments

  • Leen schreef:

    Heerlijk, die laatste zin :-) :-)
    En heel herkenbaar, die discussies. Ik ben er zelf nog niet uit welk eetpatroon voor mij het best is, maar ik ben er alvast van overtuigd dat ieder zo moet eten als hij zelf denkt dat goed is voor z’n lijf. Voilà.

  • Saar schreef:

    Toen ik een tijdje veganistisch at, heb ik dat ook ervaren en ik ben gewoon een gezond mens. De opmerkingen moeten nog talrijker zijn bij jou.
    Ik denk dat mensen een andere levensstijl al gauw aanzien als een aanval op die van hun. En dat ze dan in de verdediging schieten. Onnodig, maar ze doen het wel. Kritisch naar jezelf kijken is niet iedereen gegeven.
    Saar onlangs geplaatst…Goodbye April, hello May!My Profile

  • Romy schreef:

    Wat mooi om te horen dat je zoveel gezonder bent gaan eten sinds je bewust je eetpatroon hebt omgegooid! Ik vind het altijd heel knap als mensen helemaal vegan kunnen eten. Zelf ben ik vegetariër en gebruik ik bijvoorbeeld ook geen cosmetica die op dieren zijn getest, maar ik heb wel heel veel bewondering voor mensen die nog een stapje verder gaan dan dat.

    • Emily schreef:

      Ik doe het zelf ook nog niet 100% hoor, maar ik maak vaak wel een vegan keuze als het kan. Vooral mijn hoofdmaaltijden probeer ik helemaal plantaardig te houden voor mijn gezondheid. Buitenshuis of tussendoortjes bevatten nog wel regelmatig ei, en voor nu vind ik dat oké. :)
      Het is ook niet mijn bedoeling om mensen die het anders doen af te straffen. Iedereen doet het op z’n eigen manier en bewandeld z’n eigen weg. Vegetariër zijn is al zoveel beter voor jezelf, de dieren en de wereld.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
Copyright © IPkabuto 2017 • All rights reserved.