Af en toe vraagt iemand aan me of ik nou veganist ben of niet. Op mijn foodie instagram account plaats ik vrijwel alleen maar volledig veganistische gerechten en ik schrijf er natuurlijk ook met enige regelmaat over.
Om maar gewoon meteen antwoord te geven: nee, ik ben geen veganist. Om eerlijk te zijn weet ik ook niet of ik me ooit zo zou willen noemen. Dat is niet omdat ik het een vies woord vind, maar het is een gevoelskwestie.

Een beetje veganist

Er is niet zoiets als ‘een beetje veganist’, maar zo word ik regelmatig wel genoemd en ik begrijp het wel. Ik zal geen leer meer kopen en vermijd ook schapenwol. Ik wil geen kussen met donsveer en ik let nu ook op dat mijn make-up naast dierproefvrij ook geen dierlijke resten erin heeft zitten. Daarnaast eet ik voor waarschijnlijk zo’n 90% volledig plantaardig – en ik wil dat zo dicht mogelijk bij 100% brengen, omdat ik me er echt heel prettig bij voel.
Hier heb ik voor gekozen omdat ik me verdiept heb in hoe bijvoorbeeld schapen behandeld worden bij het scheren. Het is vaak afschuwelijk – zo afschuwelijk dat ik besloten heb om niet te linken naar een filmpje erover – en daar wil ik niet meer aan mee doen.
Op dit moment ben ik nog aan het onderzoeken hoe dat zit met honing; ik heb gezien hoe de meeste non-biologische honing gewonnen wordt en dat gaat er bijzonder oneerbiedig aan toe. Ik ben echter wel een groot voorstander van honing om gezondheidsredenen en als ik een manier kan vinden waarbij de bijen netjes behandeld worden, dan koop ik graag nog honing. Dit heb ik vaker gehoord van mensen die zich vegan noemen – en ik heb ook gezien hoe ze dan direct naar beneden geschoten worden door andere veganisten en zo’n beetje virtueel gestenigd worden.
Nog een voorbeeld is een youtube video van een meisje die vanwege gezondheidsoverwegingen (ze kon bepaalde voedingsmiddelen niet goed verdragen) weer eieren ging eten. Dit deed ze wel op een manier die zo diervriendelijk mogelijk was: ze ging er speciaal voor naar een boerderij waar de kippen erg goed verzorgd werden. En ze werd afgemaakt – de meest verschrikkelijke dingen werden naar haar hoofd geslingerd.
En daar ligt meteen mijn probleem met het woord ‘veganist’. Het geeft ineens een heleboel ruimte voor fouten maken, voor dingen fout doen in de ogen van anderen. En dat is met alles in het leven zo, dat weet ik wel. Niet alle veganisten zijn zo vervelend. Er zijn juist ook een heleboel mensen die iedere stap in de juiste richting enorm aanmoedigen en je de ruimte geven. Ik volg een hoop vegan youtubers, bloggers, en instagram accounts omdat ik het juist hele fijne mensen vind – dus ik bedoel niet te zeggen dat ‘veganist’ gelijk staat aan narigheid. Integendeel.
Maar die andere mensen, die roepen natuurlijk het hardst. Man, ik hoor regelmatig van anderen (die vegan leven) dat ze bijna niet over sommige dingen durven te praten uit angst online gelyncht te worden.

Plantaardig voelt beter

Het voelt veel beter om plantaardig te eten, voor mij. Mijn lichaam doet het er beter op, ik voel me nooit smerig na het eten (wat bijvoorbeeld bij een vette pizza of vegetarische carbonara wel het geval is) en het is lekker! Daarnaast vind ik het ook een heel fijn idee dat er zo min mogelijk heeft hoeven lijden voor mijn maaltijd – helemaal voorkomen kan je natuurlijk niet, want er schort heel wat aan zo’n beetje alles wat we verbouwen en verkopen. Dat is echter geen reden om het helemaal niet te proberen natuurlijk.
Toen ik vertelde dat ik vegetarisch wilde gaan eten, zag ik in mijn omgeving ook een soort lichtje gaan branden. De meeste van hen eten wel gewoon nog vlees, maar ik merk dat veel mensen er toch wel even stil bij stonden en erover na gingen denken. Top, toch?
Sinds begin dit jaar word ik soms in discussies getrokken waar ik helemaal niet in wil zijn.
Het is niet nodig dat iedereen dezelfde keuze maakt als ik. Bewuster bezig zijn met wat er op je bord ligt en hoe het daar is gekomen is een enorme sprong vooruit – ook wanneer je de keuze maakt om beter leven vlees te kopen.
Daar staat wel tegenover dat we onszelf massaal dezelfde leugen vertellen: “als het dier goed geleefd heeft, heb ik er geen moeite mee”. Oké, die uitspraak is misschien geen leugen, maar wat betekent ‘goed geleefd’? De meeste mensen willen helemaal niet onderzoeken wat voor leven (en wat voor dood!) de koe heeft gehad die je aan het op smikkelen bent. Ik zou daarom het liefst iedereen om me heen willen aanraden om Earthlings te kijken. Niet omdat ik hen wil pushen naar ‘geen vlees meer eten’, maar gewoon om mensen bewust te maken van hoe het eraan toe gaat. Als je dat weet, dan kan je beslissen of je eraan mee wil doen of dat je veel bewuster je vlees wil gaan kopen. Kijk naar wat 3 sterren kip betekent, maar kijk ook vooral naar wat ze niet zeggen.

Enorme vooruitgang

Veganist kan ik mezelf dus niet noemen. In het begin dacht ik dat het nooit zou lukken om plantaardig te gaan eten, voornamelijk vanwege kaas. Onlangs heb ik weer eens een tosti gegeten – met echte kaas – nadat ik het zo’n twee maanden niet meer aangeraakt had. De trek in kaas verdwijnt, wonder boven wonder, en hoewel ik het nog steeds erg lekker vind was het toch… minder. Daarbij kreeg ik er daarna vreselijke buikpijn van, dus voor mij wordt de stap naar volledig plantaardig steeds kleiner.
Ik merk alleen wel dat ik me er een stuk fijner bij voel wanneer ik het open laat. Het voelt toch een beetje beklemmend en onrustig wanneer ik besluit ‘het nu echt niet meer te nemen’. Wat betreft vlees of vis heb ik daar geen last van. Het komt heel af en toe nog eens voor dat ik trek heb in de smaak van iets, zoals bijvoorbeeld gerookte zalm. Die momenten zijn er alleen wanneer ik erge honger heb. Verleiding voel ik echter niet: ik wil geen dieren meer eten, en ik vind mijn eigen vegetarische/veganistische gerechten ontzettend lekker. In mijn vorige blogpost hierover schreef ik dat het even zoeken was naar een nieuwe manier van lekker koken, maar ik ben stiekem regelmatig best wel trots op wat ik op tafel zet.
Ik voel me echt super fijn op het pad waar ik me bevind. Het is zo’n enorme vooruitgang ten opzichte van vorig jaar. Het voelt goed van binnen. Dat is belangrijk, en voor nu genoeg.

Liefs,
Emily

2 Comments

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
Copyright © IPkabuto 2017 • All rights reserved.