Lieve Steven,

Je weet het. Ik gebruik graag woorden om mijn liefde te uiten. Je zag het dan vast ook al aan komen dat ik je een brief zou schrijven, of een blogpost online zou plaatsen omdat we vandaag vier jaar samen zijn.
Toen we twee jaar samen waren, heb ik een blogpost geschreven over waarom ik je zo lief vind. Vorig jaar waren we op vakantie – een vakantie die we bijna af moesten zeggen vanwege mijn gezondheid, en waardoor we nu geen enkele vakantie meer doen zonder een all-risk annuleringsverzekering – en schreef ik een blogpost over hoe dapper en sterk ik je vind, terwijl lang niet iedereen door heeft hoe sterk jij af en toe moet zijn om met mijn ziek zijn om te gaan.
Allebei gelden natuurlijk nog steeds. Het is mooi om te zien hoe we samen zijn gegroeid en ik heb het je al zo vaak gezegd, maar ik ben je zo immens dankbaar dat je uit je comfort zone durft te stappen wanneer ik weer eens een nieuw zij weggetje in sla.
Het is zo fijn dat we allebei het vegetarische avontuur zijn aangegaan en daar samen over kunnen praten. Ik weet dat het voor jou moeilijker was dan voor mij. Dat je, ondanks dat het ook eng is voor jou, altijd met me mee probeert te denken wat we kunnen doen om mijn gezondheid te verbeteren. En me af weet te remmen wanneer ik weer eens in volle vaart op een afgrond af storm (‘maar ik wil zó graag naar de sportschool!’).
Dat het nooit een probleem is wanneer we het al dagen hebben over naar het strand gaan, en ik op de dag zelf te ziek blijk om te gaan. Ik zie zelden frustratie bij jou, en als je al gefrustreerd bent dan ben je meer gefrustreerd omdat ík het zo graag wilde.

Een tijd terug vroeg ik je: ‘Denk je dat andere mensen weten hoe grappig ik daadwerkelijk ben?’. Jij begon meteen te lachen en je hoofd te schudden. Je zei dat je altijd dacht dat jij ‘the funny one’ in de relatie zou zijn, maar dat je daarop terug kwam toen je mij leerde kennen.
Maar ik zou niet bij je zijn als je niet grappig zou zijn, want humor is zó belangrijk. Het komt zelden voor dat we niet samen aan het lachen zijn en het is eigenlijk bijna altijd gezellig.
We zijn allebei blij dat we naast lovers ook echt vrienden zijn. Je zegt het regelmatig, en ik vind het iedere keer fijn om te horen.

Dankjewel dat je me altijd blijft steunen, zelfs wanneer mijn ADD brein allerlei kanten op springt of wanneer mijn gezondheid zorgt voor een erg moeilijke periode. Dat je me pusht wanneer het nodig is, zoals wanneer je me blijft vragen wanneer ik weer ga schrijven, omdat je gelooft dat ik talent heb. Dat je me blijft motiveren om aan mezelf te werken en om te doen waar ik gelukkig van word.
En natuurlijk bedankt voor je geduld met ons kleine poezenmeisje, die het verlies van Charlie bijna net zo slecht trok als ik dat doe, en we af en toe wel uit het raam kunnen gooien maar waar we vooral heel heel heel erg veel van houden.

Ik zou naar Afrika verhuizen voor je – en je weet dat ik daarmee meteen zeg dat ik m’n leven zou riskeren voor je, want alles daar zou me op willen eten. Mensen moeten altijd lachen omdat ik panisch word van allerlei insecten en meer van dat soort narigheid, maar je hebt met eigen ogen gezien dat werkelijk alles op me af komt en me op probeert te peuzelen.
En dan zeg jij natuurlijk altijd dat je ze wel begrijpt. ♥

You’re the Reinhardt to my Mercy.

I love you te pletter.

Liefs,
Emi

5 Comments

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
Copyright © IPkabuto 2017 • All rights reserved.