Nou. Dat ging even anders dan ik in gedachten had.
Het bloggen oppakken ging zo goed, en ik had er zoveel plezier in, dat het wel even hard aan kwam dat ik er tot nu geen energie meer voor had.
Er waren allerlei onderwerpen die ik wilde bespreken, en in mijn hoofd had ik de blogposts ook al geschreven… maar zoals je kan zien is er niets online gekomen.

En zo ging dat met meer dingen in mijn leven deze maand. Dingen die ik wilde doen, of zelfs moest doen, maar waar ik gewoon niet aan toe ben gekomen omdat ik me helemaal opgebrand voel. Om mezelf even te citeren: ik voel als zo’n verfrommeld uitgeknepen pakje tandpasta.
Het schuldgevoel wat over me heen spoelt tijdens zo’n periode is verlammend, en hoewel ik weet dat het absoluut niet nuttig of terecht is, lukt het me niet om het tegen te houden.

Over mijn korte vakantie naar Londen komt nog een aparte blogpost, maar ik kan alvast spoileren dat het leuk was en dat ik vooral heel lekker gegeten heb. Ik was echter al doodop voordat we weg gingen, en heb sindsdien niet meer kunnen bij tanken.
Inmiddels heb ik er ook een blaasontsteking bij – denk ik, tenminste, want blaas klachten heb ik al af en aan voor een veel te lange tijd nu. Ik zou eigenlijk even langs de huisarts moeten om urine in te leveren, maar euh, om heel eerlijk te zijn ben ik gewoon te moe s’ ochtends en heb ik het daarom nog niet gedaan. Kuch.
Ik doe een poging om weer een dagboek bij te houden en gisteren schreef ik dit:

Ik werd vanmorgen wakker met een kut gevoel. Ik weet het altijd meteen, en het besef daalt akelig op me neer nog voordat ik helemaal uit mijn slaap ben gekomen. M’n blaas speelt weer eens op.
Vreemd hoe ik zoiets direct weet. Ik kan niet eens omschrijven wat ik precies voel, of waardoor ik precies weet wat er aan de hand is. Jarenlange ervaring?
Het voelt een beetje alsof je plasbuis rauw is. En als je dan naar de wc gaat, is het begin van het plassen wel fijn, maar na één of twee seconden is dat gevoel weg en voelt het alleen maar een beetje… branderig aan. Geen pijn, niet altijd, totdat je bij de laatste drup komt en er zo’n akelige rilling door je plasbuis heen gaat. Alsof er iets afgeknepen wordt.
En dan volgt het gevoel van aandrang: een signaal dat je niet uitgeplast bent, ondanks dat er niets meer in je blaas zit. Je voelt geen verlichting. De druk op je blaas blijft achter en het voelt zelfs wat vervelender dan voordat je ging plassen.
Dat rauwe weer.
Het geluid als iemand met z’n vork te scherp over het bord krast, nagels-over-het-schoolbord-idee: dat geluid, maar dan in gevoelsvorm. Zó voelt het.

Heb ik al eens gezegd dat ik een gruwelijke hekel heb aan blaasontstekingen en klachten die daarop lijken? Want godallemachtig, ik haat het zo.

Ik weet dat ik mezelf gewoon de tijd moet gunnen om weer omhoog te krabbelen. Dat gaat beter als ik geen zware stenen mee naar boven probeer te sjouwen.
Het zwaarste aan chronisch ziek zijn is misschien wel het feit dat je altijd weer naar beneden keldert, op een gegeven moment. Je went er altijd zo snel aan wanneer het beter met je gaat, dat het altijd weer een harde val is. Terwijl je wéét dat het eraan komt.

Hoe langer een goede periode duurt, hoe groter de kans is dat je binnenkort gewoon op je bek gaat.
Dat klinkt cynischer dan ik bedoel, eerlijk. Ik moest er zelf bij lachen.

Binnenkort meer. Ik leg mezelf even geen verplichtingen op wat betreft bloggen. Dan lukt het hopelijk weer wat sneller!

Liefs,
Emily

 

2 Comments

  • Sandra schreef:

    Vind het zó rot om te lezen dat het momenteel niet lekker met je gaat. :( Blaasontstekingen… hou op. Hoer nog eentje die helaas te veel ervaring hiermee heeft. Meid, probeer echt naar de dokter te gaan! Maar dat weet je zelf ook lees ik. Hoop echt dat het je lukt om het even te laten controleren.
    Sterkte en beterschap! Die periodes dat je weer op je bek gaat zijn kut, maar blijf je lichtpuntjes zien hè. Liefs!
    Sandra onlangs geplaatst…Het verhaal achter deze foto | Kwetsbaarheid & krachtMy Profile

  • Johan schreef:

    “Hoe langer een goede periode duurt, hoe groter de kans is dat je binnenkort gewoon op je bek gaat.”
    Hier kan ik wel aan relateren. Ik weet ook dat goede periodes meestal gevolgd worden door periodes die té goed gaan (als je me kent, zoals Emily, dan weet je wat dat betekent), maar blaasontstekingen zijn me bewaard gebleven, ook al heb ik wel eens pijn gehad tijdens (tussen?) het plassen.

    Hopelijk heb je binnenkort weer meer tijd om te bloggen.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
Copyright © IPkabuto 2017 • All rights reserved.