Hoe week 0 t/m 8 ging kan je hier lezen.
Hoe week 9 t/m 12 ging kan je hier lezen.
Hoe week 13 t/m 16 ging kan je hier lezen.
Hoe week 17 t/m 20 ging kan je hier lezen.
Hoe week 21 t/m 24 ging kan je hier lezen.

Week 25
Ik had aan Steven gevraagd of hij met me wilde shoppen voor de baby. Ik haat shoppen, meer dan hij dat doet volgens mij, maar het leek me zo leuk om samen dingetjes uit te zoeken in de winkel. Dus dat deden we, en ik vond het zó leuk. Ik weet dat ik nog een heleboel krijg, maar spullen kopen voor de baby is één van de leukste dingen aan dat hele zwanger zijn. Dus ik maak er gewoon gebruik van. ;)
Steven is ook lekker aan het mee zwangeren en dat is super lief. Ik vermijd het woord schattig want zo willen mannen niet genoemd worden maar serieus, kom op. Hij doet mee met het aankomen en stond met betraande ogen een boekje te lezen genaamd ‘papa is de allerbeste’ (die hebben we meteen gekocht natuurlijk). DAT IS TOCH LIEF?
Verder ben ik helemaal verknocht ineens aan de kleur groen. Alle baby kleding moet groen. Zacht groen, mint, zeegroen. En wat geel, want dat staat ook zo lief. Vooral bij dat groen. En geel gaat ook bij hem passen, ben ik van overtuigd. Ik heb baby al bestempeld als zonnegod in mijn hoofd (en als leeuwenkoning – hopelijk wordt hij ook een Leeuwtje net zoals ik).
Deze week hebben we een 3D echo gepland. Baby ligt alleen heel graag met z’n hoofdje tegen de placenta aan, of met z’n handjes ervoor, of gewoon lekker weggestopt. Ik vind het aandoenlijk. We mogen volgende week weer een poging doen, gratis, maar ik vond dit eigenlijk ook al heel mooi.

Week 26
De eerste moederdag waarop ik zwanger ben, en eigenlijk al een beetje mama. De kleine is er al, hij zit alleen nog in m’n buik. Dat voelt héél bijzonder. Ik krijg een lief berichtje van een vriendin die het ook zo ziet, en me zegt dat ze trots op me is (ik hou van je, Chelle).
Deze week krijgen we ook heel naar nieuws over een bekende van ons, die op een nare manier is overleden. Ze was geen vriendin van me, maar wel iemand die ik al langer kende en waar ik veel bewondering voor heb. Het nieuws blijft lang hangen en ik moet er iedere dag weer aan denken. Het concept van de dood voelt ook anders nu er leven in mijn buik zit. Ik weet niet hoe ik het moet omschrijven en doe het liever ook niet. Ik voel me erg verdrietig erover. Ze was een mooi mens.
Verder voel ik me lichamelijk redelijk stabiel. De pijn in m’n bekken valt mee. Volgens mij helpen de massages goed.
Eind deze week hadden we de tweede pret echo poging. Hij lag er niet veel beter voor, maar dat geeft niet. We hebben toch een paar mooie foto’s gekregen. Voor anderen is het misschien niet interessant om te zien, maar ik ben er zelf helemaal verliefd op.

Week 27
De laatste week van het tweede trimester! Sommige boeken/artsen/artikelen tellen al vanaf week 27 als derde trimester, maar over het algemeen wordt week 28 als de start van het derde gezien. Ik snap nog steeds niet helemaal hoe ze nou de zwangerschapsweken berekenen, maar het zal wel.
Ik sta echt te popelen om in het derde trimester te arriveren. Het tweede trimester staat bekend als comfortabel en fijn, maar zo heb ik de meeste weken niet ervaren. Het derde trimester zal niet makkelijker zijn, maar dan is er tenminste een eindstreep in zicht. Daar kijk ik zo naar uit.
In week 27 worstel ik weer veel met angst, en vooral met het feit dat ik zo opgesloten zit in huis. Het lopen opbouwen lukt niet en ik gebruik nog steeds de rolstoel als ik naar buiten ga. Wel loop ik kleine stukjes zelf achter de rolstoel. Ik begrijp ineens het nut van een rollator en denk dat ik mogelijk baat zou hebben bij zo’n ding, maar het idee alleen al vind ik vre-se-lijk. Dus ik blijf wel gewoon achter de rolstoel lopen wanneer het lukt. Hopelijk kan ik wél weer opbouwen wanneer de baby er is.
Ik voel me inmiddels mentaal zo wankel en slecht dat ik bang ben voor prenatale en postnatale depressie. Het voelt heel confronterend om dat zo op te schrijven, maar ik wil er niet in mn eentje mee blijven zitten. Ik ben jarenlang depressief geweest en ik herken het. Ik weet dat ik meer risico loop. Beter om gewoon eerlijk te zeggen dat ik voel dat het niet goed gaat zodat anderen me erbij kunnen ondersteunen.
Het is echter nog niet zo ver – op het moment dat ik dit schrijf zit ik al in week 28 en voel ik me veel beter door de stappen die ik ondernomen heb.
Ik heb bij m’n verloskundige aangekaart dat ik me niet oké voelde, en uitgelegd waarom de confrontatie met de weegschaal zo moeilijk voor me is. De manier waarop ik er obsessief over na blijf denken is gewoon niet oké. De cijfers omhoog zien gaan terwijl ik zo lang bezig ben geweest met afvallen en zo dicht bij een gezond gewicht zat is moeilijk voor me. Gelukkig begreep ze dit, en maakte ze er helemaal geen probleem van. Voortaan kijkt de verloskundige gewoon naar het getal op de weegschaal en hoef ik het niet meer zelf te doen.
Ook had ik mijn angsten rondom de bevalling opgeschreven, waarbij ik onderstreepte dat ik bang ben om overschat te worden. Mensen merken meestal niet aan me dat ik ziek ben, of wanneer ik veel pijn heb. Ik zet door, blijf rustig, en heb moeite om op tijd aan de bel te trekken. Ik wil dat zij dat ook weten.
Dit werd ook goed ontvangen en dat helpt enorm. Ik merkte tijdens het gesprek dat de emoties heel hoog zaten, en ben blij dat ik het besproken heb.

Ik ga proberen om vanaf nu iets regelmatiger te updaten. Misschien iedere twee weken, bijvoorbeeld. Hoe verder ik kom, hoe spannender het ook wordt natuurlijk. :)

Liefs,
Emily

2 Comments

  • Karin schreef:

    Ach lieve Emily, ik lees al een tijdje mee (en heel soms reageer ik) maar ik wil je nu toch even een hart onder de riem steken. Wat ontzettend naar voor je dat je je mentaal en lichamelijk zo zwak voelt. Ik hoop echt heel erg dat het een korte dip is en dat je je snel weer wat sterker voelt. Goed dat je het in je omgeving hebt verteld, hopelijk zijn ze alleen maar lief voor je. Hou je taai! Komt goed!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
Copyright © IPkabuto 2017 • All rights reserved.